حرکات اصلاحی چیست و چه تفاوتی با ورزش عمومی دارد؟

حرکات اصلاحی چیست و چه تفاوتی با ورزش عمومی دارد؟

با دیدن نام «حرکات اصلاحی» ممکن است این سؤال پیش بیاید که آیا با رشته‌ای جدا از ورزش روبه‌رو هستیم یا با شیوه‌ای متفاوت برای انتخاب تمرین. برای پاسخ، بهتر است به هدف برنامه، دلیل انتخاب حرکت‌ها و نحوهٔ بررسی پیشرفت نگاه کنیم. دو برنامه ممکن است حرکت‌های ظاهراً مشابهی داشته باشند، اما برای نیازهای متفاوتی طراحی شده باشند. این مقاله کمک می‌کند هنگام انتخاب برنامه، سؤال‌های دقیق‌تری بپرسید و انتظار روشن‌تری داشته باشید.

منظور از حرکات اصلاحی چیست؟

در این مقاله، منظور از حرکات اصلاحی، تمرین‌هایی است که برای کار روی یک نیاز مشخص حرکتی، مانند بهبود یک توانایی یا بررسی یک محدودیت عملکردی، انتخاب می‌شوند. عنوان «اصلاحی» به‌تنهایی محتوای برنامه، صلاحیت طراح یا نتیجهٔ آن را مشخص نمی‌کند. هنگام بررسی یک خدمت، لازم است معلوم شود چه چیزی ارزیابی شده، هدف چیست و چرا این تمرین‌ها پیشنهاد شده‌اند.

در مراقبت بالینی، تمرین ممکن است بخشی از فیزیوتراپی باشد. راهنمای NHS دربارهٔ فیزیوتراپی تمرین برای حرکت مفاصل و تقویت عضلات را از روش‌های این حوزه معرفی می‌کند. بااین‌حال، نباید از نام یک کلاس یا برنامه نتیجه گرفت که آن خدمت حتماً فیزیوتراپی است؛ نوع خدمت و صلاحیت ارائه‌دهنده را جداگانه بپرسید.

ورزش عمومی چه هدفی دارد؟

ورزش عمومی می‌تواند با هدف آمادگی جسمانی، لذت، معاشرت یا فعال‌ترشدن انجام شود. فعالیت بدنی دامنهٔ وسیع‌تری هم دارد: سازمان جهانی بهداشت حرکت هنگام رفت‌وآمد، کار و تفریح را نیز در این مفهوم قرار می‌دهد. راهنمای فعالیت بدنی این سازمان بر فایدهٔ فعال‌بودن و ارزش هر میزان فعالیت تأکید می‌کند. بنابراین، برنامه‌ای که هدف تخصصی دارد نباید باعث شود ارزش حرکت‌های معمول و فعالیت‌های موردعلاقهٔ فرد فراموش شود.

تفاوت را در سه سؤال پیدا کنید

به‌جای مقایسهٔ نام‌ها، محتوای پیشنهاد را بررسی کنید. سؤال‌های زیر کمک می‌کنند فرق بین یک کلاس آمادگی جسمانی و برنامه‌ای برای یک مشکل مشخص روشن‌تر شود.

۱. برنامه برای چه هدفی طراحی شده است؟

هدف کلی مانند «آمادگی بیشتر» با هدف مشخصی مانند «بررسی دشواری بلندشدن از صندلی» فرق دارد. در نمونهٔ دوم، لازم است ابتدا معلوم شود دشواری فرد چیست و چه بررسی‌ای نیاز دارد. مثال دوم تشخیص یا پیشنهاد تمرین نیست؛ فقط نشان می‌دهد چگونه می‌توان خواسته‌ای مبهم را به موضوعی قابل‌گفت‌وگو تبدیل کرد.

هدف خود را در یک جمله بنویسید: «می‌خواهم بتوانم چه کاری را راحت‌تر انجام دهم؟» اگر پاسخ فقط تغییر ظاهر بدن است، دربارهٔ معنای این تغییر، امکان دستیابی و محدودیت‌های آن هم سؤال کنید. هدفی که برای شما مهم است باید در گفت‌وگو مطرح شود، حتی اگر با هدف اولیهٔ پیشنهاددهنده متفاوت باشد.

۲. انتخاب و تغییر تمرین بر چه اساسی انجام می‌شود؟

در ارزیابی فیزیوتراپی، بسته به شرایط فرد ممکن است قدرت، انعطاف‌پذیری، تعادل، حرکت مفاصل و فعالیت‌های روزمره بررسی شوند. سپس هدف‌ها و برنامهٔ مراقبت با مشارکت فرد تنظیم و پاسخ او پیگیری می‌شود. این روند در راهنمای آمادگی برای مراجعهٔ انجمن فیزیوتراپی آمریکا توضیح داده شده است. وجود یک فهرست حرکت بدون توضیح ارتباط آن با نیاز شما، پاسخ کافی به سؤال «چرا این برنامه؟» نمی‌دهد.

پیش از شروع بپرسید اگر حرکت را نتوانستید انجام دهید، چه کسی و چگونه آن را بررسی می‌کند. همچنین روشن کنید که تغییر مقدار تمرین یا افزودن حرکت جدید بر چه مبنایی خواهد بود. این جزئیات باید برای خود شما مشخص شوند؛ از روی عکس، فرم بدن یا برنامهٔ شخص دیگر نمی‌توان نسخهٔ مناسبی انتخاب کرد.

۳. پیشرفت چگونه سنجیده می‌شود؟

برای گفت‌وگو دربارهٔ پیشرفت، یک فعالیت واقعی انتخاب کنید. شاید مسئلهٔ شما انجام کاری در خانه، شرکت در فعالیت موردعلاقه یا برگشتن به یک برنامهٔ ورزشی باشد. بپرسید چه اطلاعاتی در شروع ثبت می‌شود و چه زمانی همان موضوع دوباره بررسی خواهد شد. عبارت‌هایی مانند «بهترشدن وضعیت بدن» وقتی سودمندتر می‌شوند که معنی آن‌ها برای نیاز شما روشن باشد.

اگر در اجرای برنامه مشکل دارید، آن را گزارش کنید: زمان کافی ندارید، توضیح حرکت نامفهوم است یا انجام آن برایتان دشوار شده است. این اطلاعات می‌تواند موضوع بازبینی برنامه باشد. لازم نیست برای خوب به‌نظررسیدن گزارش، دشواری‌ها را پنهان کنید.

آیا هر تفاوت ظاهری نیاز به اصلاح دارد؟

از روی حالت ایستادن یا یک عکس نمی‌توان دربارهٔ نیاز درمانی تصمیم قطعی گرفت. راهنمای بیمارستان‌های دانشگاه کمبریج دربارهٔ درد مزمن توضیح می‌دهد که یک وضعیت بدنی ایدئال برای همه وجود ندارد و شواهد روشنی برای نسبت‌دادن درد صرفاً به «پوسچر بد» در دست نیست. این راهنما یادآوری می‌کند که ارزیابی را باید فراتر از قضاوت ظاهری دید. دربارهٔ توانایی حرکت، ناراحتی و محدودیت واقعی خود صحبت کنید.

پیش از ثبت‌نام چه چیزهایی را روشن کنیم؟

  • ارائه‌دهنده چه عنوان و صلاحیت مرتبطی دارد و خدمت دقیقاً ورزشی است یا بالینی؟

  • هدف برنامه برای من چیست و بر چه بررسی‌ای تکیه دارد؟

  • اگر درد، آسیب قبلی یا محدودیت فعالیت دارم، چه کسی مناسب‌بودن برنامه را بررسی می‌کند؟

  • چه زمانی برنامه بازبینی می‌شود و برای پرسش یا تغییر علائم با چه کسی تماس می‌گیرم؟

  • هزینه، شرایط جلسات و انتظاری که از تمرین بیرون از جلسه وجود دارد چیست؟

اگر خدمت فیزیوتراپی ارائه می‌شود، بررسی مجوز و تجربهٔ مرتبط اهمیت دارد؛ این نکته در راهنمای انتخاب فیزیوتراپیست نیز آمده است. عنوان دانشگاهی، مربی‌گری و مجوز ارائهٔ خدمت بالینی را نباید یکسان فرض کرد.

برای آشنایی با برنامه‌های عمید

برای بررسی معرفی خدمات، صفحهٔ تمرینات ویژه و اختصاصی و صفحهٔ باشگاه تخصصی ورزشی عمید را ببینید. پیش از انتخاب، دربارهٔ تناسب برنامه با هدفتان سؤال کنید. این مقاله آموزشی است و تضمین اصلاح ساختار بدن یا نتیجهٔ درمانی نمی‌دهد؛ برای بررسی درد، آسیب یا محدودیت عملکرد، از پزشک یا فیزیوتراپیست دارای صلاحیت کمک بگیرید.

منابع

file-edit

درج نظر